Last Notes
Why do I practice Qigong?
Because Qigong found me through meditation, and I went to try a class. It was a certainty, a divine experience between my soul, my consciousness, and my ego. It was a truth that manifested itself in every cell of my body. When I practice Qigong, I'm in meditation, giving my body the tools it needs to find its own balance.
#qigong #meditation #wellness
🌊 SURF 'N TURF 🏝️
-THE BORACAY ISLAND LIFE-
https://blossom.primal.net/2e9f5e853b1827bb23f60d807509cccb95bdb75de2d8b0008039b3a9c625c740.jpg
'The Doors of Perception & Heaven and Hell: is not a book.
It is a key. It is a crowbar for the mind, a chemical crowbar, a philosophical crowbar, a crowbar made of mescaline and mysticism and the strange, terrifying beauty of a world seen without filters.
Aldous Huxley wrote these two essays in 1954 and 1956, long after Brave New World had made him famous, and they are the most personal, the most vulnerable, and the most radical things he ever wrote. He was not a hippie. He was not a dropout.
He was a sixty-year-old intellectual, a scholar, a man who had spent his life in books and ideas. And then he took a drug and discovered that everything he thought he knew about reality was a lie. This is his report.
The first essay, The Doors of Perception, is the account of a single afternoon. Huxley, curious about the potential of psychedelics for spiritual and therapeutic purposes, swallows four-tenths of a gram of mescaline and sits in his study in Los Angeles, waiting.
What happens next is not a trip in the recreational sense. It is a revelation. The folds of his trousers become a labyrinth of infinite complexity.
A vase of flowers becomes a cathedral of light. A chair becomes the throne of God. Time slows to a crawl. Space expands into infinity. Huxley is not hallucinating.
He is seeing. He is seeing the world as it is, stripped of the filters that the brain normally uses to keep us sane. He calls it "the Mind at Large" the vast, unfiltered consciousness that the brain normally blocks out so that we can function in daily life.
Mescaline, he argues, opens the "reducing valve" of the brain and lets the raw data of existence flood in. And it is beautiful. And it is terrifying. And it is true.
The second essay, Heaven and Hell, expands the argument. Huxley explores the nature of visionary experience across cultures and centuries the paintings of Blake, the architecture of cathedrals, the music of Bach, the ecstasies of saints and mystics.
He argues that human beings have always sought ways to open the doors of perception: through art, through religion, through fasting, through meditation, through drugs.
He examines the paradox of visionary experience: that it is both heavenly and hellish, that it can reveal the divine and the demonic, that it can heal and it can destroy. He does not glorify drugs. He does not prescribe them.
He simply observes that the desire to transcend ordinary consciousness is universal, and that the pursuit of that desire has shaped human culture in ways we do not fully understand.
The title comes from William Blake: "If the doors of perception were cleansed, every thing would appear to man as it is, infinite." Huxley believed that mescaline cleansed the doors. He believed that everyone should have the right to open them.
He believed that the world would be a better place if we could see it as it truly is.
"Pure signal, no noise"
Credits Goes to the respective
Author ✍️/ Photographer📸
🐇 🕳️
Not by rituals and resolutions, nor by much learning, nor by celibacy, nor even by meditation can you find the supreme, immortal joy of nirvana until you extinguish your self-will.
#buddha #hindu #quotes #wisdom #spirituality #philosophy
https://image.nostr.build/384e0f0231c130ec53e9e9a15d3cbbc049d1d9196bf20e6dfaa8c98cfb7c9709.jpg
การนั่งสมาธิ 1,000 วัน: เมื่อเราเริ่มเห็นว่า “ความคิดไม่ใช่ตัวเรา”
(ภาพจาก: Brief & Bright)
เรื่องราวของ Datrie ซึ่งเล่าถึงการฝึกสมาธิอย่างต่อเนื่องเป็นเวลาหลายปีจนรวมแล้วมากกว่า 1,000 วัน น่าสนใจไม่ได้อยู่เพียงที่จำนวนวันที่เธอนั่งสมาธิ แต่อยู่ที่การเปลี่ยนแปลงสำคัญของความสัมพันธ์ระหว่างเธอกับความคิดและอารมณ์ เดิมความวิตกกังวลอาจดูเหมือนเป็นส่วนหนึ่งของตัวตน เป็นเสียงที่บอกว่าอะไรจะผิดพลาด ใครกำลังตัดสินเรา หรือเราไม่ดีพอ แต่เมื่อฝึกสังเกตจิตอย่างต่อเนื่อง ความคิดเหล่านั้นอาจเริ่มถูกมองเห็นในฐานะ “สิ่งที่เกิดขึ้นในจิต” มากกว่าจะเป็น “ตัวเรา” โดยตรง แนวคิดนี้สอดคล้องกับสิ่งที่จิตวิทยาร่วมสมัยเรียกว่า decentering คือความสามารถในการมองความคิดและอารมณ์จากระยะหนึ่ง โดยไม่จำเป็นต้องหลอมรวมตัวตนเข้ากับสิ่งที่กำลังเกิดขึ้นในใจ (Guo, 2024)
ประโยคว่า “เราไม่ใช่ความคิดของเรา” จึงไม่ควรถูกเข้าใจอย่างง่าย ๆ ว่าเราจะต้องกำจัดความคิดหรือทำให้สมองว่าง เพราะเป้าหมายของ mindfulness ไม่ใช่การทำให้ไม่มีความคิด แต่เป็นการเปลี่ยนวิธีที่เราสัมพันธ์กับความคิด เมื่อความคิดว่า “ฉันไม่ดีพอ” เกิดขึ้น คนทั่วไปอาจรับมันโดยอัตโนมัติว่าเป็นความจริง แต่การมีสติทำให้เกิดระยะห่างเล็ก ๆ ระหว่าง “ฉันกำลังคิดว่าฉันไม่ดีพอ” กับ “ฉันไม่ดีพอ” ระยะห่างเพียงเล็กน้อยนี้มีความสำคัญมาก เพราะมันทำให้ความคิดกลับมาเป็นเพียงเหตุการณ์ทางจิต ไม่ใช่คำตัดสินสุดท้ายเกี่ยวกับตัวเรา
ตัวอย่างเช่น คนที่วิตกกังวลอาจมีความคิดว่า “พรุ่งนี้จะต้องเกิดเรื่องไม่ดีแน่ ๆ” จากนั้นความคิดดังกล่าวทำให้เกิดความกลัว ร่างกายตึงเครียด และสมองเริ่มค้นหาหลักฐานที่จะยืนยันว่าภัยนั้นกำลังจะเกิดขึ้น เมื่อพบสิ่งเล็ก ๆ ที่เกี่ยวข้อง ความวิตกกังวลก็เพิ่มขึ้น แล้วเกิดความคิดใหม่ต่อเนื่องเป็นวงจร การฝึก mindfulness จึงไม่ได้จำเป็นต้องเข้าไปต่อสู้กับทุกความคิด แต่ทำให้เราสามารถเห็นวงจรนี้ได้ตั้งแต่ต้น งาน meta-analysis ปี 2024 ซึ่งรวม 57 การศึกษาและผู้เข้าร่วม 18,515 คน พบความสัมพันธ์ระหว่าง mindfulness กับ decentering และพบว่า decentering มีความสัมพันธ์กับปัญหาทางจิตใจที่ลดลง (Guo, 2024)
นี่ทำให้การนั่งสมาธิมีความหมายลึกกว่าการ “นั่งเฉย ๆ” เพราะสิ่งที่กำลังฝึกจริง ๆ คือความสามารถในการไม่ถูกความคิดลากไปทันที เมื่อความคิดเกิดขึ้น เรารู้ว่าคิด เมื่อความกังวลเกิดขึ้น เรารู้ว่ากังวล เมื่อความโกรธเกิดขึ้น เรารู้ว่ากำลังโกรธ แต่ไม่จำเป็นต้องกลายเป็นความโกรธทั้งหมด การฝึกจึงค่อย ๆ สร้างช่องว่างระหว่าง สิ่งเร้า → ความคิด → อารมณ์ → การตอบสนอง และช่องว่างนั้นเองคือพื้นที่ที่ทำให้มนุษย์มีทางเลือกมากขึ้น
บทเรียนที่สองจากเรื่องราวของ Datrie คือ การยอมรับความรู้สึกที่เราไม่อยากรู้สึก เธอพูดถึงความรู้สึกที่อยู่ลึกลงไป เช่น ความไม่มั่นคงและความรู้สึกว่า “ไม่คู่ควร” สิ่งสำคัญคือการยอมรับไม่ได้หมายความว่าเราต้องเชื่อว่าความรู้สึกนั้นเป็นความจริง หากรู้สึกว่า “ฉันไม่คู่ควร” การยอมรับคือการเห็นว่า “ขณะนี้มีความรู้สึกไม่คู่ควรกำลังเกิดขึ้น” ไม่ใช่การสรุปว่า “ดังนั้นฉันเป็นคนที่ไม่คู่ควรจริง ๆ”
ความแตกต่างนี้มีความสำคัญอย่างมาก เพราะมนุษย์มักสร้างชั้นที่สองขึ้นมาบนความทุกข์ เช่น เราเศร้า แล้วรู้สึกผิดที่ตัวเองเศร้า เรากังวล แล้วกังวลอีกว่าเหตุใดเราจึงกังวล หรือรู้สึกไม่มั่นใจ แล้วตำหนิตัวเองที่ไม่มีความมั่นใจ ความทุกข์จึงไม่ได้มาจากอารมณ์ดั้งเดิมเพียงอย่างเดียว แต่มาจากการต่อต้านอารมณ์นั้นด้วย การฝึก mindfulness จึงเป็นการเรียนรู้ที่จะอยู่กับประสบการณ์โดยไม่ต้องรีบผลักมันออกหรือสร้างเรื่องราวเพิ่มเติมขึ้นมา
หลักฐานทางคลินิกก็สนับสนุนแนวคิดนี้ในระดับหนึ่ง งาน systematic review และ meta-analysis ปี 2025 ซึ่งรวม randomized controlled trials 29 งาน ผู้เข้าร่วม 2,535 คน พบว่า mindfulness-based cognitive therapy หรือ MBCT มีผลลด rumination และเพิ่ม mindfulness, self-compassion และ decentering รวมถึงลดอาการวิตกกังวลและซึมเศร้าเมื่อเทียบกับกลุ่มควบคุมในงานที่นำมาวิเคราะห์ (Wei et al., 2025)
ดังนั้น “การปล่อยวาง” ในความหมายทางจิตวิทยาไม่ได้แปลว่าไม่รู้สึกอะไร แต่ตรงกันข้าม คือ รู้สึกโดยไม่จำเป็นต้องถูกความรู้สึกครอบครอง ความกลัวสามารถเกิดขึ้นได้โดยที่เราไม่ต้องกลายเป็นคนขี้กลัว ความเศร้าสามารถเกิดขึ้นได้โดยที่เราไม่ต้องนิยามตัวเองว่าเป็นคนเศร้า และความคิดด้านลบสามารถเกิดขึ้นได้โดยที่เราไม่ต้องยอมรับว่าความคิดนั้นคือความจริง
บทเรียนที่สามคือแนวคิดเรื่อง การลดเส้นแบ่งระหว่างตัวเรากับผู้อื่น ในคนที่มีความวิตกกังวลสูง การรับรู้โลกอาจถูกจัดศูนย์กลางอยู่ที่ “ฉัน” อย่างมาก เช่น คนอื่นกำลังมองฉันอย่างไร เขาจะคิดอย่างไร เขาจะตัดสินฉันหรือไม่ หรือฉันกำลังทำผิดหรือเปล่า เมื่อจิตหมุนอยู่รอบตัวเอง โลกทั้งใบจึงเหมือนเต็มไปด้วยสายตาของผู้อื่น
แต่เมื่อเรานั่งนิ่งและสังเกตกระบวนการนี้ เราอาจเริ่มเห็นว่าแต่ละคนต่างก็รับรู้โลกผ่านความทรงจำ ประสบการณ์ ความกลัว และความต้องการของตนเอง คนที่เราคิดว่ากำลัง “ตัดสินเรา” อาจกำลังยุ่งอยู่กับความกังวลของตัวเองเช่นเดียวกัน การเห็นเช่นนี้ไม่ได้หมายความว่าไม่มีใครตัดสินเรา แต่ทำให้เราไม่จำเป็นต้องตีความทุกสายตาผ่านกรอบของตัวเอง
ในแง่นี้ mindfulness จึงมีความสัมพันธ์กับความเมตตาและ self-compassion เพราะเมื่อเราเห็นว่าความคิดและอารมณ์ของมนุษย์เกิดขึ้นตามเหตุปัจจัย เราอาจเริ่มมองตัวเองอย่างอ่อนโยนขึ้น และมองผู้อื่นว่าเป็นมนุษย์ที่กำลังต่อสู้กับประสบการณ์ภายในของตนเองเช่นกัน งานวิจัยเกี่ยวกับ MBCT ก็พบการเพิ่มขึ้นของ self-compassion ควบคู่กับ mindfulness และ decentering (Wei et al., 2025)
เมื่อมองผ่านพุทธปรัชญา แนวคิดนี้มีความน่าสนใจอย่างยิ่ง เพราะคำสอนเรื่อง อนิจจัง ทุกขัง และอนัตตา สามารถนำมาอ่านในลักษณะของการสังเกตประสบการณ์โดยตรงได้ ความคิดเกิดขึ้นแล้วดับ ความรู้สึกเกิดขึ้นแล้วเปลี่ยน และแม้แต่ความรู้สึกว่า “นี่คือตัวฉัน” ก็สามารถถูกสังเกตได้ หากสิ่งหนึ่งสามารถถูกสังเกตได้ คำถามทางปรัชญาจึงเกิดขึ้นว่า เราจำเป็นต้องถือสิ่งนั้นว่าเป็น “ตัวตนถาวร” หรือไม่
ตรงนี้ต้องแยกออกจากวิทยาศาสตร์สมัยใหม่อย่างระมัดระวัง เพราะ decentering ในจิตวิทยาไม่ได้พิสูจน์หลักธรรมเรื่องอนัตตา ทั้งสองเป็นกรอบคิดคนละระบบ แต่มีจุดสนทนาที่น่าสนใจร่วมกัน คือการตั้งคำถามต่อความเคยชินของมนุษย์ที่มักนำความคิด ความรู้สึก ความทรงจำ และเรื่องราวเกี่ยวกับตัวเองมารวมกันเป็นสิ่งที่รู้สึกว่าเป็น “ฉัน” อย่างแน่นหนา
ในที่สุด บทเรียนจากการนั่งสมาธิเป็นเวลานานอาจไม่ได้อยู่ที่ว่า “เราคิดน้อยลงแค่ไหน” แต่อยู่ที่ว่า “เมื่อความคิดเกิดขึ้น เราถูกมันพาไปไกลแค่ไหน” คนที่มีจิตสงบไม่ได้หมายความว่าไม่มีความคิด และไม่ได้หมายความว่าจะไม่มีความกลัวอีกต่อไป แต่ความคิดและความกลัวอาจสูญเสียอำนาจในการกำหนดพฤติกรรมลง การวิจัยปัจจุบันพบหลักฐานว่าการฝึก mindfulness สามารถช่วยลดความเครียดและความวิตกกังวลได้ และในการทดลองแบบสุ่มในผู้ใหญ่ที่มีโรควิตกกังวล MBSR 8 สัปดาห์ให้ผลด้านอาการวิตกกังวลที่ไม่ด้อยกว่า escitalopram ตามเกณฑ์ของการศึกษานั้น อย่างไรก็ตาม นั่นไม่ได้หมายความว่าสมาธิจะเหมาะสมหรือทดแทนการรักษาทางการแพทย์สำหรับทุกคน (Hoge et al., 2022)
ดังนั้น “1,000 วัน” จึงอาจไม่ใช่ตัวเลขมหัศจรรย์ สิ่งสำคัญกว่าอาจเป็นการฝึกซ้ำ ๆ จนเกิดการเปลี่ยนแปลงในวิธีที่เรามองประสบการณ์ภายใน จากเดิมที่ “ฉันกำลังกลัว” ค่อย ๆ กลายเป็น “มีความกลัวกำลังเกิดขึ้น” จาก “ฉันเป็นคนล้มเหลว” กลายเป็น “มีความคิดว่าฉันล้มเหลวเกิดขึ้น” และจาก “ฉันต้องกำจัดความรู้สึกนี้” กลายเป็น “ฉันสามารถอยู่กับความรู้สึกนี้และเฝ้าดูมันเปลี่ยนแปลงได้”
ตรงนี้เองที่คำว่า “ปล่อยวาง” มีความหมายลึกกว่าการพยายามไม่สนใจอะไร เพราะการปล่อยวางไม่ใช่การผลักประสบการณ์ออกจากจิต แต่คือการหยุดเกาะเกี่ยวกับมัน เมื่อไม่ต้องต่อสู้กับทุกความคิด ไม่ต้องเชื่อทุกความคิด และไม่ต้องสร้างตัวตนขึ้นจากทุกอารมณ์ จิตจึงค่อย ๆ มีพื้นที่มากขึ้น และในพื้นที่นั้นเอง ความสงบอาจไม่ได้เป็นสิ่งที่เราต้องสร้างขึ้นใหม่ แต่เป็นสิ่งที่ปรากฏให้เห็นเมื่อเราเลิกเติมเชื้อให้กับความวุ่นวายของจิตอย่างต่อเนื่อง.
#Siamstr #nostr #psychology
Your life breakthrough starts in silence ✨
Join us for meditation this evening at 9:00 PM Eastern / 6:00 PM Pacific. 🙏
https://www.youtube.com/watch?v=LPXG3tNCnlk
Not by rituals and resolutions, nor by much learning, nor by celibacy, nor even by meditation can you find the supreme, immortal joy of nirvana until you extinguish your self-will.
#buddha #hindu #quotes #wisdom #spirituality #philosophy
September 23rd
THE MOST SECURE FORTRESS
“Remember that your ruling reason becomes unconquerable when it rallies and relies on itself, so that it won’t do anything contrary to its own will, even if its position is irrational. How much more unconquerable if its judgments are careful and made rationally? Therefore, the mind freed from passions is an impenetrable fortress—a person has no more secure place of refuge for all time.
—MARCUS AURELIUS, MEDITATIONS, 8.48
#DailyStoic
GM I hope you all have a wonderful day
“Let the words of my mouth and the meditation of my heart Be acceptable in Your sight, O Lord, my strength and my Redeemer.”
Psalms 19:14 NKJV
https://bible.com/bible/114/psa.19.14.NKJV
“May these words of my mouth and this meditation of my heart be pleasing in your sight, LORD, my Rock and my Redeemer.”
Psalms 19:14 NIV https://bible.com/bible/111/psa.19.14.NIV
Get you some incense, take up meditation, and discover the secrets of the universe. And smell the incense smoke
Kambo is not subtle.
It’s uncomfortable. Intense. And very much impossible to ignore.
But that’s also what I appreciate about it. There’s no escaping into your head.
🐸
#Kambo #Amazon #Peru #Consciousness #Presence #Meditation #SelfExploration #PersonalGrowth #PlantMedicine
https://blossom.primal.net/f2733250c437386765bc220c0a2da76e73108f209b5035d8d0ec07a0be8290b3.jpg https://blossom.primal.net/68fecea68f0a72736fe759f5bbd8c942741fd43eec8caf594ddbce2e75301b40.jpg
Health is the best gift, contentment the best wealth, trust the best kinsman, nirvana the greatest joy. Drink the nectar of the dharma in the depths of meditation, and become free from fear and sin.
#buddha #hindu #quotes #wisdom #spirituality #philosophy
September 21st
MAINTAIN COMPOSURE, MAINTAIN CONTROL
“When forced, as it seems, by circumstances into utter confusion, get a hold of yourself quickly. Don’t be locked out of the rhythm any longer than necessary. You’ll be able to keep the beat if you are constantly returning to it.”
—MARCUS AURELIUS, MEDITATIONS, 6.11
#DailyStoic
“Very little is needed to make a happy life; it is all within yourself, in your way of thinking.”
— Marcus Aurelius, Meditations, Book VII (c. 170 AD)
https://post.noblegrowth.co/uploads/2026/08/19/3da3c6c9fb888192fdd06d37991700c5.jpg
September 20th
LIFE ISN’T A DANCE
“The art of living is more like wrestling than dancing, because an artful life requires being prepared to meet and withstand sudden and unexpected attacks.”
—MARCUS AURELIUS, MEDITATIONS, 7.61
#DailyStoic
September 19th
FLEXIBILITY OF THE WILL
“Remember that to change your mind and to follow someone’s correction are consistent with a free will. For the action is yours alone—to fulfill its purpose in keeping with your impulse and judgment, and yes, with your intelligence.”
—MARCUS AURELIUS, MEDITATIONS, 8.16
#DailyStoic
Unerring in discrimination, sovereign of the senses and passions, free from the clamor of likes and dislikes, such a one leads a simple, self-reliant life based on meditation, controlling speech, body and mind.
